Carnet de cantèra basco bearnaise 2026

Carnet de cantèra basco-béarnaise
Adiu plana de Bedos : 4
A l'ombreta de l'aubar : 3
Amor d’Aussau : 2
Aqueras montanhas (Se canti) : 5
Arrantzaleak : 7
Arrosako zolan : 7
Azken dantza hau : 9
Baratze bat : 8
Be n'èi ua gran tristessa : 6
Boga ! Boga ! : 8
Cançon de Barberina : 2
Deus trèits d’ua bruneta : 3
Eki eder : 8
Eperra : 8
Era sauta de banassa : 3
Euskal herriko semeak gera : 8
Hami de víver : 4
Hegoak : 2
Herribehera :9

Hilhòtas de delà l'aiga : 6
Ikusi mendizaleak : 7
Indar hartu : 9
Itziarren semea : 10
Ixil ixilik dago : 7
Lau teilatu : 10
L’encatada : 6
L’estaca : 2
L’Immortela : 2
La peña Baiona : 7
La plenta deu pastor : 2
La sobirana : 2
Les fêtes de Mauléon : 4
Lo hadi ainguria : 9
Lo printemps qu’ei arribat : 2
Loretxoa : 9
Maudit sia l’amor : 6
Mon Dieu que j’en suis à mon aise : 4
Morlana : 3

Nònò : 5
Oi ama euskal herri : 10
Oi gu hemen : 8
Ò mon país : 4
Qu'em ço qui em : 3
Quant vos ganhar : 6
Si m’auretz vist : 5
Sous les roses : 6
Tout serviteur : 5
Un joen pastor quitava : 4
Une fillette de 15 ans : 5
Urte batez : 7
Xalbadorren heriotzean : 9
Xorrotzak : 9
Zazpiak oihal batetik : 7
Zenbat gera : 8
Zu hor zaude : 6
Qu’on bos ganha : 12

En gras et souligné : chants basques

Prononciation de la graphie occitane :
Après la syllabe portant l'accent tonique, a se prononce comme un ò affaibli, (casa => casò ; vaca => bacò)
Il se prononce franchement a, quand il est surmonté d'un accent.
Lorsqu'il est surmonté d'un accent : à => a (ailàs =>ailas)
e se prononce é (aire => ayré)
é est un e portant l'accent tonique (idem pour í, ú, ó)
ò se prononce o (còr => cor)
o et ó – se prononce ou → ex = jo (je, moi), donne you. (Pagalhòs=>Pagalhous)
on et or se prononcent ou la plupart du temps, notamment en fin de mot (bon => bou ; pastor => pastou)
Les r sont roulés (dans le corps d’un mot).
Les h sont aspirés.
En général, les n et r en fin de mot ne se prononcent pas (pan => pa ; anar => ana)
Le v se prononce b (vaca => baco)
Les diphtongues (groupes de 2 voyelles) :
ai, ei, èi, oi, òi se disent ay, éy, èy, ouy, oy
au, eu, èu, òu, iu se disent aw, éw, èw, òw, iw

CANÇON DE BARBERINA – Nadau

LA SOBIRANA - Pagalhòs

Bèth chivalièr qui partitz a la guèrra
T’on vatz enqüèra, tan luenh d’ací
Non vedetz pas que la nueit ei pregonda
E que lo monde n’ei que chepic

Despuish l'aup italiana,
A truvèrs vilas, e monts, e lanas,
E dinc a la mar grana
Que senhoreja ua sovirana.

Vos qui credetz que las amors deishadas
De las pensadas, se’n van shens mau
Ailàs, ailàs, los cercadors de glòria
La vòsta istòria s’envòla atau

Entant de mila annadas
Qu'audín son arríder de mainada,
Sas cantas encantadas,
Sons mots d'amor de hemna tant aimada.

Bèth chivalièr qui partitz a la guèrra
T’on vatz enqüèra, tan luenh de nos
Que’n vau plorar jo qui’m deishavi díser
Que mon arriser èra tan doç.

Jo que l'escotarèi
Com s'escota a parlar ua hada,
Jo que la servirèi
Dinc a la mea darrèra alenada.

LA PLENTA DEU PASTOR - J. Sancheta
Aulhèrs de totas las contradas
Ça-vietz audir nostas dolors
Qu’èi finit a jamei de véder tant d’aulhadas
Sus los nostes camins tots pingorlats de flors.
Au bèth miei deu primtemps vriuleta berogina
Que deishavas lo lòc tau banèish saborós
Tu que i seràs tostemps, çò qui va mancar
hèra
Qu’ei lo son tan plasent deus charmants
tringuerons.
Auprès de tu ma mia que plori de tristessa
Sovien-te en aqueth temps un còp secat
l’arrós,
Qu’enviàvam lo Pigon guardar las aulheretas
E tots dus suu gason, cantàvam ua cançon.
Adara tot solet capsus de la montanha
Çò qui’m turmenta mei que las nostas amors
Qu’ei de saber que lèu sus aquera pelosa
Non cherirèi pas mei los petits anherons.
AMOR D’AUSSAU - Marcel Abbadie
Uei que soi jo, embarrat dens l'ostau,
Dab lo flaquèr, lheu ua malaudia,
Lo mei qui poish qu'ei d'anar tau portau
Alavetz escota, 0 ma miga, 0 Maria :
Repic :
Amor d’Aussau,
Lo temps passat,
Amor d’Aussau,
Que t’ei goardat.
Parla per jo a l'ausèth lo mei haut,
Que l'as sovent de cap a Pèiralua,
Que'u diseràs que soi hèra malaut,
Que baishe lèu shens esperar la lua.
E l'esparvèr autanlèu arribat,
Suu linçou blanc pausarà l'immortèla,
S'emportarà mon amna au bordalat,
A l'endret on viscom ua vita tan bèra.

Un dia, un beròi dia,
Tots coneisheràn ma sobirana ;
Ma mair, ma sór, ma hilha,
Ma bèra amor, qu'ei la lenga occitana
HEGOAK

Pareish mei grana qu’abans.
De tot segur qu’ei poirida,
Totun Siset pesa tant !
De còps que’m pèrdi l’ahida.
Vèn torna’m díser ton cant !
Lo vielh Siset que se’n cara.
Mau vent se’n l’a miat atau.
Qui sap on se tròba adara ?
Demori sol au portau.
A pausa passan los dròlles
Lhèvi lo cap tà cantar
Lo darrèr cant deu vielh òmi
Lo darrèr que m’ensenhà.
L’IMMORTELA - Nadau
Sèi un país e ua flor,
E ua flor, e ua flor,
Que l'aperam la de l'amor,
La de l'amor, la de l'amor,
Repic :
Haut, Peiròt, vam caminar, vam
caminar,
De cap tà l'immortèla,
Haut, Peiròt, vam caminar, vam
caminar,
Lo país vam cercar.

Hegoak ebaki banizkio
Neuria izango zen
Hegoak ebaki banizkio
Neuria izango zen
Ez zuen aldegingo
Bainan horrela
Ez zen gehiago xoria izango
Bainan horrela
Ez zen gehiago xoria izango
Eta nik
Xoria nuen maite
Eta nik eta nik
Xoria nuen maite
Bainan horrela …
La la la la la

Au som deu malh, que i a ua lutz,
Que i a ua lutz, que i a ua lutz,
Qu'i cau guardar los uelhs dessús,
Los uelhs dessús, los uelhs dessús,

L’ESTACA - L. Llach

Lhèu veiram pas, jamei la fin,
Jamei la fin, jamei la fin,
La libertat qu'ei lo camin,
Qu'ei lo camin, qu'ei lo camin,

Lo vielh Siset que’m parlava
De d’òra au ras deu portau
Dab lo sorelh qu’esperàvam
Catavas suu caminau.
Siset e vedes l’estaca
A tots que ns’i an ligats
Si arrés non nse’n destaca
Quin poderam caminar ?
Repic :
Se tiram tots que caderà
Guaire de temps pòt pas durar
Segur que tomba, tomba, tomba,
Plan croishida qu’ei dejà.
Se tiri hòrt jo per ençà,
Se tiras hòrt tu per delà,
Segur que tomba, tomba, tomba,
Que nse’n poiram desliurar.
Totun i a pro de temps ara
Que ns’escarronham las mans
Se la fòrça e’ns dèisha càder

Que'ns cau traucar tot lo segàs,
Tot lo segàs, tot lo segàs,
Tà ns'arrapar, sonque las mans,
Sonque las mans, sonque las mans,

Après lo malh, un aute malh,
Un aute malh, un aute malh,
Après la lutz, ua auta lutz,
Ua auta lutz, ua auta lutz…
LO PRIMTEMPS QU’EI ARRIBAT
Lo primtemps qu’ei arribat,
Lo temps de la vriuleta.
Las mairs e las hilhòtas
Qui’s vòlen maridar
Que se’n van sus la prada
Tà se n’anar amusar.
I a un navèth pastor
Viengut non i a pas guaire,
Diu quin bèth aire !
Que’n charma las qui vòu.
Si jo sabí de’u plàser
Jo’u balharí mon còr.

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

2

Sèi pas si coneishetz la charmanta Marí,
Aquiu tà estar plan vist, cau pas aver
vergonha,
Jamès non partiràs shens un veire de vin.

Jo’t balharí mon còr
Si n’èras fidelòta
Tòca manòta,
E hè-me’n lo serment
Las toas amistosòtas
No’n finiràn jamei.
Non i a pas nat camin
Que non aja travèrsas.
Diu quin comèrci
La vita de s’aimar,
Per un moment de feblessa
Si’ns calè separar.
MORLANA - Nadau
Per Sent Laurens a Morlana,
I avè lua sus los teits,
E la hèsta a las platanas,
Qu’arrivavi de la nueit.
Repic :
Morlana cantava,
Jo qu’èri amorós,
Quimèra, encuèra,
Lo ser qu’èra tant doç.
Qu’i trobèi ua gojateta,
Asseduda au canton,
Qu’èra drin tròp tristoneta,
Que sortii l’accordeon.
Que joguèi ua musiqueta
Qui m’avèn cantat los vielhs,
Que vedói ua esteleta,
Qui se la cadó deus uelhs.
Non sèi pas tot de la vita,
Mes que sèi que lo Bon Diu,
Qu’a inventat la musica,
Tà d’aquera larma, aquiu.
Adiu, donc, adiu Morlana,
Qu’as la lua sus los teits,
E la hèsta a las platanas,
Que me’n torni tà la nueit.
ERA SAUTA DE BANASSA - Labarrère
Tath ser qu’ei eth depart tà auta montanhada,
Las oelhas e eths pastors son contents de
pujar,
Que saben dinc ath som i a tarribla camada,
Mes qui pòt arrestar l’ahida deth bestiar ?
De matin que seram aciu en som d’Aubisa,
Que tornaram trobar la maison d’Augustà,
Qu’ei plan bona maison, brembatz ve que’u ve
disi,
Tostemps plan recebuts, qu’èm contents de
tornar.
En som d’aqueth hamèu, non i a que brave
monde,

E drin mei endavant, la capana de Pièrra,
Juste abans de traucar eth pont de Barralèt,
I a oelhas en corrau, qu’i deu estar enquèra,
Hè’nse drin endavant, i aurà cafè de hèit.
Après caló gahar aqueras arretòrtas,
E qu’arribèm en som en petit capanòt
E juste aquiu dessus, eth planèr d’Aigatòrta,
Per tots aceths entorns sembla estar un lanòt.
D’aquiu n’èra pas luenh era mea capana.
Eths asos que gahèn aqueths petits sendèrs,
Sendèrs com i a pertot en totas las montanhas.
Quan estem arribats n’i avè bon drin de hèit.
Si voletz tot saber, uei qu’ei sauta Banassa,
Montanha de Bedós, bèth drin beròi endret,
Esconuda ath bèth som de la valea d’Aspa,
Dus gigants que la guardan, l’Auda e eth
Soperet.
Dus grans gigans de pèira, tots abilhats de roi,
Qui de tostemps s’espian com un par d’amorós
QU'EM ÇO QUI EM - Nadau
De jamei en tostemps,
E d’ivèrn en primtemps,
Si n’i a qui an çò qui an,
Qu’èm çò qui èm.
Aimar sa tèrra dinc au mau d’amor,
I créder enqüèra dinc a la dolor,
Espiar cada matin com si èra lo purmèr matin.
Esperar, esperar,
E cridar, e cridar,
Si n’i a qui an çò qui an,
Qu’èm çò qui èm.
Vielh monde qui portam de ier en uei,
Non seràs pas jamei un monde vielh,
Tostemps recommençat, lo conte n’ei pas
acabat.
Pè deu cèu, tot qu’ei blos,
Hant-se nueit, tot qu’ei doç,
Si n’i a qui an çò qui an,
Qu’èm çò qui èm.
Tà casa, adara que nse’n vam tornar,
Cap a un aute sorelh que’ns vam virar,
Doman, si s’escad plan, a contrabriu, que
seram vius.

Resplandeish com lo sò,
Sa talha trionfanta
Que’m hè morir d’amor.
Despuish qui jo t’èi vista
Jo’n soi tot interdit ;
En tu, bèra, Calista,
Son mon còr, mon esprit.
En tu be son fixadas
Mas riquessas, mos bens ;
En tu son acostadas
Mas jòias, mos plasers.
Ni las ròsas musquetas
Ni la flor deu bruishon,
N’an pas de tas popetas
L’esclat ni la blancor ;
Urosa la maneta
Qui un dia aurà l’aunor
De tirar l’esplingueta
Qui las tien en preson.
Atau com las floretas
Possan au mes d’avriu,
Las graças gentilletas
Que’t seguin dab un hiu.
Brillanta com l’auròra
Bèra com lo lugran,
Plus charmanta que flor
Qui’t podéré resistar ?
Si tu n’èras estada
Dessus lo mont Ida
Quan la pauma daürada
L’aute còp s’i disputa
Per chic que t’avosse espiada
Lo gentillet pastor
Eth te l’aurè balhada
Shens har nada favor.
Mes tornè pas la baga.
Suu pont de Mirabel
Catarina plorava.
A L'OMBRETA DE L'AUBAR
A l'ombreta de l'aubar
Jana se n'ombreja. (bis)
Jana se n'ombreja ençà,
Jana se n'ombreja enlà,
Jana se n'ombreja. (bis)
Un tonhut vien a passar
Que la regardava. (bis)
Que'm regardas tu tonhut
Jo soi tròp beròja. (bis)

DEUS TRÈITS D’UA BRUNETA
Cyprien Despourrins (1698-1759)

Per beròja que vos siatz
Cau que'n siatz ma mia. (bis)

Deus trèits d’ua bruneta
Mon còr s’ei alebat ;
Sos uelhs e sa boqueta
Tots mos sens an charmat.
Sa gòrja clarejanta

Si ta mia deví estar,
Cau que la tonha saute. (bis)
La piqueta en ua man,

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

3

L'arressèga a l'auta, (bis)
I arressegar la tonha decí,
I arressegar la tonha delà,
I arressegar la tonha.
Si la tonha deu sautar
Adiu donc beròja !
ADIU PLANA DE BEDOS – X. Navarro
Adiu plana de Bedós
Gave qui l’enclavas !
Lo sendèr deus amorós
Qu’ei eth de las crabas ;
Conduseish a mas amors,
Rigolet qui e’u lavas.
Repic :
Adiu plana de Bedós
Camin nau d’Espanha,
D’Aidius son mas amors
Pugem la montanha.
Jo qu’aimi de saunejar
Lo long de ta riba,
D’enténer gorgolejar
Ton aigueta viva,
Sos ta vota d’essajar
Ma canta planhiva !
D’ací que’t hèi mon adius !
Hueg tà l’arribèra,
D’un sarrat que’m sòrt Aidius
Aidius qui m’apèra,
Baishat com l’eslur deus Dius
De quauqua losèra.
Lèu passi lo pondiquet
Qui dança e tremola ;
Au brut de l’arricoquet
De l’aiga qui cola,
Dança, dança pondiquet,
Sus l’aiga qui vola.
O MON PAIS - J. Sancheta
Ò mon país que t’an tots quitat
Qu’an preferat la vila
Aqueths garçons tant envejós
Qu’avèn trobat richessa
Çà-i donc tanben princessa.
Nani mossur, qu’aurèi gran degrèu
De deishar mas aulhetas
Tan que viurèi, las guardarèu
De montanhar enquëra
No’s hè pas mei bergèra.
Que harèi jo shens mon cujalar,
Tot cobrit de verdura ?
Si’m cau partir, lèu vói morir
Tan pis per tu la bèla
Demora t’i fidèla.

MON DIEU QUE J'EN SUIS A MON AISE
Mon Dieu que j’en suis à mon aise
Quand ma mie est auprès de moi,
Tout doucement je la regarde,
Et je lui dis « embrasse moi ».
Comment veux-tu que je t’embrasse,
Tout le monde dit mal de toi,
On dit que tu pars pour l’armée,
Dans le Piémont servir le roi.
Quand tu seras dans ces campagnes,
Tu n’i penseras plus à moi,
Tu penseras aux Italiennes,
Qui sont bien plus belles que moi.
Si fait, si fait, si fait ma belle,
J’y penserai toujours à toi,
Je m’en ferai faire une image,
Toute à la semblance de toi.
Quand je serai à table à boire,
A tous mes amis je dirai :
« Chers camarades, venez voir,
Celle que mon cœur a tant aimé. »
Je l’ai z’aimée, je l’aime encore,
Je l’aimerai tant que je vivrai,
Je l’aimerai quand j’serai mort,
Si c’est permis aux trépassés.
Alors j’ai versé tant de larmes,
Que trois moulins en ont tourné,
Petits ruisseaux, grandes rivières,
Pendant trois jours ont débordé.
HAMI DE VIVER - Pagalhòs
Los tons dits a la mea espatla
Un arridet com un sorelh
Au pregond deus tons uelhs
L'aiga de la mar grana
Que se'm pana
Repic :
Hami de víver qu'èi (bis)
Com jamei
Hami de víver qu'èi (bis)
Com jamei
Un holet dançant sus la lana
Un flòc de brum au costalat
Lo Bearn encantat
Prem enter la montanha
E la plana.
Enten la votz de la mainada
Cantar la lenga de tostemps
La musica deu vent
Qui ns'arriba d'Espanha
L'acompanha
Quant ei qui'm demora de via ?
Quant de temps au davant de jo ?

E quan n'averà pro,
Lo qui tostemps e'ns mia,
On que sia ?
Hami de víver qu'èi (bis)
Com jamei
Hami de víver qu'èi (bis)
Com jamei

LES FETES DE MAULEON
Jusqu'au plus petit coin de Navarre
De la Soule et même du Labourd
On parle de Mauléon-Licharre
Avec envie et beaucoup d'amour
De Mauléon et ses superbes fêtes
Si vivantes si pleines d'entrain
De ses allées de saules coquettes
De son beau folklore souletin
Farandole, qui s'envole pour les fêtes de la
Saint Jean
Jolies filles qui pétillent dans les bras de leurs
chers amants
Cavalcades sérénades d'irrinzinas et de
chansons
Nuits d'ivresse d'allégresse tout ça c'est les
fêtes de Mauléon {x2}
Venez donc un peu voir le programme
Vous me direz s'il est vraiment beau
Vous y trouverez messieurs mesdames
L'éternelle course de chevaux
De splendides parties de pelote
Et un choix de danseurs souletins
Fandango danse du verre gavotte
Tout ça dans l'ambiance des bons copains
De splendides parties de pelote
Et la balle s'en va balader
De superbes joueurs la galopent
Et par chance arrivent à l'attraper
Puis a l'aide d'une chistera
Ils l'envoient tout là bas balader
A baba à baba à Bayonne
Où l'on ne boit que pour s'amuser
La nuit c'est la cohue générale
Du vieux port au fin fond du placho
Faut voir un peu comment se trimballent
Nos Marixus et nos Ramuntxos
Les fougueux bergers de nos montagnes
Et la jeunesse des environs
Ont déserté ce soir là la campagne
Pour goûter aux fêtes de Mauléon
UN JOEN PASTOR QUITAVA
Un joen pastor quitava,
Son país e sas amors,
E com aquò cantava,
Sas penas e dolors,
Adiu, simpla cabana,
Qui'm vis au capceron,

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

4

Que me'n vau tà la plana,
Dinc a l'auta sason.
Adiu, donc ma bergèra
Bergèra ma gaujor.
Que quiti la heuguèra,
On nos hasèm l'amor.
Lo suenh de mas aulhetas,
M'apèra tà Bordèu,
Adiu, mas amoretas,
Jo tornarèi batlèu.
Rossinhòu qui gorguejas
Près d'aqueth arrivet
Qui tostemps amorejas,
Hens aqueste bosquet ;
Temuenh de ma tendressa,
Tu qui veds lo men güei
Vira que ma mestressa
No'm tradesca jamei.
Que t'estàs dab Anneta,
Pigon, b'ès donc urós !
Près de l'amistoseta,
Guardaràs los motons.
E jo, sus l'arribèra,
Ailàs ! be vau languir ;
E luenh de ma bergèra,
De dolor vau morir.
Atau fení sa canta,
Lo malurós pastor.
De sa plenta tocanta,
Lo mond be s'esmavó.
Que quità lo vilatge,
En regretant Annon,
Mes ailàs lo volatge,
Cambià batlèu d'amor.
NÒNÒ - Nadau
Au ser espia las aulhetas
Qu’an lo gave au hons deus uelhs
A s’i embrumar las amoretas
A s’i negar tots los sauneis
Escota plan los anherons
Quan ploran a tot doç
Lo cant d’amor deu monde
N’i a tant e tant qui an tèrra
Qui ne son pas païsans
Tu qu’es païsan shens la tèrra
N’as pas que las duas mans
Entà breçar los anherons
Quan ploran a tot doç
La gran pena deu monde
Que’s vederam tà la hèra
Per Sent Miquèu a Tarascon
Que vam petar la cantèra
Darrèr las cledas tu e jo
Tot a costat deus anherons
Quan ploran a tot doç
Taus maquinhons deu monde.
Quan e me’n harta la fatiga
Quan lo temps ei au plogèr

Au men costat que camina
Que i a ua ombra d’aulhèr
Qui dança autorn deus anherons
Qui cantan a tot doç
Tots los primtemps deu monde.

N’est plus ici dans cette ville
Il est parti pour l’Amérique
J’espère un jour qu’il reviendra
Rossignolet vas-t’en lui dire
Je veux mourir entre ses bras.

AQUERAS MONTANHAS (SE CANTI)

TOUT SERVITEUR

Aqueras montanhas
Que tan hautas son
M’empaishan de véder
Mas amors on son

Tout serviteur qui sert son maître
Ne fait pas l’amour quand il veut
Pour une fois que j’ai manqué ma douce amie
Pourrais-je bien le réparer
d’un doux baiser ?

Repic :
Si canti, jo que canti
Canti pas per jo;
Canti per ma mia
Qui ei auprès de jo

Oh que oui, oui, répond la belle
Vous pourrez bien le réparer
Vous reviendrez demain au soir quand fera nuit
Lorsque le feu sera éteint, mon père au lit

Si sabí 'nt las véder
Ont las rencontrar
Passerí l'aigueta
Shens paur de’m negar

Vous passerez par la fenêtre
A main droite j’ai mon lit
Déchausse-toi, déshabille-toi mon doux ami
Car si mon père nous entend,
morte j’en suis.

Aqueras montanhas
Que s’abaisheràn
E mas amoretas
Que pareisheràn
Las pomas son maduras
Las cau amassar
Et las joenas hilhas
Las cau maridar.
UNE FILLETTE DE QUINZE ANS
Une fillette de quinze ans
Vrai Dieu qu’elle était amoureuse
Un jour s’en va dire à sa mère
Ma mère il me faut un amant
Car si vous tardez davantage
J’en prendrai un à mon plaisir
Quand sa mère entendit cela
Que sa fille était amoureuse
Je la mettrai religieuse
Religieuse dans un couvent
Là tu seras la bienheureuse
Prieras Dieu pour tes parents.
Quand la fille entendit cela
Que religieuse elle devait être
Monta là haut dans sa chambrette
En arrachant ses blonds cheveux
Et ses jolis pendants d’oreilles
En regrettant son amoureux.
Son petit frère le cadet
Qui nuit et jour la console
Console-toi ma sœur jolie
Mon père te mariera
Et celui que ton cœur désire
Ma mère te l’accordera

Au bout d’une heure ou de deux heures
L’alouette chantait le jour
Alouette, alouette tu as menti
Tu chantes la pointe du jour, il n’est que minuit
Au bout d’une heure ou de deux heures
Le petit coq chantait le jour
Embrasse-moi encore une fois
mon doux ami
C’est le baiser des amoureux,
avant de partir.
Si l’amour portait des racines
J’en planterais dans mon jardin
J’en planterais dans mon jardin
aux quatre coins
J’en donnerais aux amoureux
qui n’en ont point
SI M’AURETZ VIST
Si m’auretz vist mon aimabla bergèra,
Aquera arròsa, aquera bèra flor,
Era qui a tan doça la maishèra ?
Be la’m cerquèi ad era, era be’m cèrca a jo.
Quauque pastor que la’m va aver raubada,
Praubin de jo, t’on tirerèi donc jo ?
Qu’aní véder si se’n seré tornada
De l’on de l’aute ser prengom tan de plaser.
Qu’èi tan cercat, a la fin l’èi trobada,
Que s’omprejava devath bèth arbolet,
I los ausèths disèn en lor lengatge :
« Mon Diu ! be’n son urós aqueth par d’aimadors !»

Celui que mon cœur a choisi

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

5

MAUDIT SIA L’AMOR
Maudit sia l'amor, tant la nueit com lo dia,
Tant la nueit com lo dia, mon Diu…
Quant de larmas me còstan aqueths adius ?
No'm volietz consolar, dèisha'm dens la tristessa,
Dèisha'm dens la tristessa, plorar,
Ma volatja mestressa vien de'm quitar.
Un navèth aimador quan plus èra vesiada,
Quan plus èra vesiada d'amor,
Que la m'a capvirada praube de jo.
Non me'n parletz pas mei, d'aquera malurosa,
D'aquera malurosa, jamei,
La vita m'ei afrosa quan jo la vei.
Jo que me'n vau anar, guardar las anesquetas
Guardar las anesquetas, lahaut,
Quant de larmas me còstan aqueths adius ?
QUANT VOS GANHAR
Quant vòs ganhar, pastoreta charmanta,
Quant vòs ganhar per guardar lo bèstiar ?
Un par d'èsclòps, un devantau,
E cent escuts, Mossur que'm cau !
Aquò qu'ei tròp, pastoreta charmanta,
Aquò qu'ei tròp per guardar lo bèstiar !
Si aquò qu'ei tròp, per ço que'm cau,
Que'm tirarèi lo devantau !
Atau va plan, pastoreta charmanta,
Atau va plan per guardar lo bèstiar !
L’ENCATADA - Nadau
Patapim, Patapam,
Non sèi d'on ei sortida,
Non m'a pas briga espiat,
E m'èi pergut suu pic,
E la hami e la set.
Patapim, Patapam,
Non sèi çò qui m'arriba,
E shens nada pieitat,
Que'n va lo son camin,
Que camina tot dret.
Non sèi pas lo son nom,
Tà jo qu'ei l'Encantada,
Tà la véder passar,
Jo que'm hiqui ací,
Tot matin a l'argueit,
Non sèi pas lo son nom,
Tà jo qu'ei l'Encantada,
Non hèi pas qu'i pensar
E la nueit e lo dia
E lo dia e la nueit.
Jo tostemps qu'aví sabut
E díser non e díser adiu,
Jo jamei n'aví volut,
Jamei pregar òmi ni Diu,

Ara qu'ei plegat lo jolh,
Dehens la gleisa capbaishat,
Tà mendicar çò qui voi,
Aledar au son costat.
De la tèrra o deu cèu,
Tau com la periclada,
E tot a capvirat,
Arren non serà mei,
Non jamei com abans,
Ni lo hred de la nèu,
Ni lo verd de la prada,
Ni lo cant d'un mainat,
Ni l'anar deu sorelh
Qui hè córrer los ans.
Non sèi pas lo son nom,
Tà jo qu'ei l'Encantada,
E si n'ei pas tà uei,
Tà doman qu'ei segur,
Que l'anirèi parlar,
Non sèi pas lo son nom,
Tà jo qu'ei l'Encantada,
Doman que'u diserèi,
Dinc ací qu'èi viscut
Sonque tà vencontrar.
HILHOTAS DE DELA L'AIGA
Hilhòtas de delà l'aiga passaretz ença ?
Passaretz ençà tà d'aquesta ombreta
Hòrs l'arrai deu sor parlarem de har l'amor.
Quin voletz que jo que passi que non i a batèu ?
Que non i a batèu ni nat pont d'arcada
Ni nat pastorèu qui sia fidèu.
Si tu n'èras fidelòta trobarés batèu.
Trobarés batèu tanben pont d'arcada
Tanben pastorèu qui't sia fidèl.

Non la tornarèi véder,
Non la tornarèi véder, aulhèr,
De la vita sancèra,
Jo que’n portarèi lo dòu,
He, he, he, he hò…
Jo que’n portarèi lo dòu.
SOUS LES ROSES
Dans un sentier tout rempli de fraîcheur
J'aurais voulu la regarder sans trêve
Quand je la vis seule au milieu des fleurs
Elle m'apparut comme dans un doux rêve
Des guirlandes tressant ses blonds cheveux
Et dans ses mains quelques fleurs demi closes
C'était un ange descendu des cieux
Sous les roses.
Un jour enfin elle vint près de moi
En me disant de sa voix si charmante
Je veux t'aimer et n'aimerai que toi
Et je sentis ses lèvres frémissantes
Baiser mon front ; alors depuis ce jour
La gaîté vint sur ses lèvres moroses
Et nous allions abriter nos amours
Sous les roses.
Mais le ciel fut jaloux de mon bonheur
Et m'enleva ma douce bien-aimée
Me laissant seul, seul avec ma douleur
Ne laissant rien de ma chère adorée.
Elle est partie, sous l'aile de la mort
Parmi les anges au ciel elle repose
Pourquoi vivrai-je hélas puisqu'elle dort
Sous les roses.
ZU HOR ZAUDE

No'm hidi a vòsta promessa plan v'arrideretz.
Plan v'arrideretz de la mia feblessa
Que'm parlatz d'amor tà'vs trufar de jo.

Erabaki nuen, tinko ta fermuki,
Ez zitzaidala gertatuko,
Maitasun saretan ez nintzela berriz
Uste gabean eroriko.

BE N'EI UA GRAN TRISTESSA

Bi begi izpitxu, irripar ezti bat
Izan dira nere galtzaile,
Geroztik hor nabil arantzetan dantzan,
Ezinezko amets sortzaile.

Be n’èi ua gran tristessa
Be n’èi ua gran tristessa, aulhèr,
Era se n’ei anada,
A jo me’n sab mau lo còr,
He, he, he, he hò…
A jo me’n sab mau lo còr.
Per tota la montanha,
Per tota la montanha, aulhèr,
La nèu non n’ei tan blanca,
E los ausèths que m’an páur,
He, he, he, he hò…
E los ausèths que m’an páur.
Mon Diu ! Quina sofrença,
Mon Diu ! Quina sofrença, aulhèr,
Tan la nueit com lo dia,
Solet autan com un hòu,
He, he, he, he hò…
Solet autan com un hòu.

Urrezko txanpon bat eman gogo nuke
Sorgin bat bilaka banedi,
Ezina egikor aldatzeko aina
Gezurra bihurtzeko egi.
Zer den ona edo zer ote den txarra
Jakin beharko nukelarik
Sumendi gainean erretzen ari naiz
Ba al dago irtenbiderik ?
Zu hor zaude, dantzan, jauzitan,
Zer debru bada
pasatzen zait gogoaren baitan.
Geroak zer dakar, ez dut pentsatu nahi,
Uneak nahi ditut bizi.
Lau egun dira ta bi omen lanotsu

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

6

Galtzera ez ditut nahi utzi.
Hitzaren jokoan, itxura emanez,
Gorde nahiko nuke dena.
Biluzia nauzu izan zarelako,
Egoera hunen sormena.
Zu hor zaude, dantzan, jauzitan,
Zer debru bada
pasatzen zait gogoaren baitan (bis)
IXIL IXILIK DAGO
Ixil ixilik dago, kaia bazterrian
untzi xuri pollit bat uraren gainean. (bis)
Goizek'ordu bietan esnatutzen gira
arrantzaliak beti joaiteko urrutira. (bis)
Pasatzen nintzanean zure leiho petik
nigar'heldu zitzautan begi bietatik: (bis)
Zergatik (5) nigar egin?
Zeruan izarra dago itsaso aldetik. (bis)
Bat, bat, bat,
bazter ondo ibili, bazter ondo ibili
Bi, bi, bi,
ez naiz ondo ibili, ez naiz ondo ibili
Hiru, hiru, hiru,
golkoa bete diru, golkoa bete diru
Lau, lau, lau, xardin eta bakalau.
Anteron txamarrotia,
txingarren bigotia,
Haretxek derauka, (derauka)
preso tximinoia. (3)
Hau dek, hau dek, hau dek omoria
Kontsolatzeko, kontsolatzeko
Euskaldun jendia
Kalian gora, kalian behera
Kalian gora zezena (4)
Hau dek, hau dek, hau dek omoria
Kontsolatzeko, kontsolatzeko
Euskaldun jendia
ZAZPIAK OIHAL BATETIK
Mundu guztiak aditutzen du
euskaldunaren negarra
alde batera nahiago nuke
ez banintz hemengotarra.
Enpeinatzea ez bada libre
alferrik dugu indarra
hau da txoria gari tartean
goseak egon beharra.
Antzerki hontan lau pertsonaia
ta jokalari bakarra
arbolak berak erakusten du
ostoa eta adarra.
Enpeinatzea ez bada libre…

Sutan pizturik darrai oraindik
sugai berriz lehengo gerra
oharkabean ez zen mintzatu
Txirrita poeta zaharra.

Euskal Herrikoak.

Enpeinatzea ez bada libre…

Hain ederra, hain polita da ta,
Gora, gora Euskal Herria, a, a, a,
Gu euskaldunak gara,
Euskal Herrikoak. Bis
Euskal Herrikoak.
Euskal Herrikoak.

Zazpi ahizparen gai den oihala
ebakirikan erditik
alde batera hiru soineko
utzirikan lau bestetik.
Guraiziakin bereizi arren
bakoitza bere aldetik
ezagutzen da jantzi direla
zazpiak oihal batetik
Oihal bera da gure jantzia
sortu gintuzten unetik
ez du munduak kemenik sortu
kentzeko gure soinetik.
Guraiziakin bereizi arren
bakoitza bere aldetik
ezagutzen da jantzi direla
zazpiak oihal batetik (bis)
ARROSAKO ZOLAN
Arrosako zolan, kantu zirimolan
nahiz eta telebixtan ez gaituzten modan
Euskararen garra, lokarri azkarra,
gau ilun honetako gure artizarra
Zazpiehun langile, sutsu ta ekilez
oraina ta geroa ez ditaizke berez,
kontzertu hunen bidez, musika eztiez,
euskal izen ta izana, betikotz bat bitez (bis)
Koka ta hanburgesa, euskaldun baldresa
gustua galtzea ere zer dugun errexa!
Kendu nahi digute, bihotz ta bertute,
izaki klonikoak egin nahi gaituzte.
Jo dezagun bada, goraki aldaba
multinazional hoien herria ez gara,
bretoi ta kortzikar, kanak okzitandar
nor bedera izaiteko har dezagun indar (bis)
Munduko herrien ta irrati libreen
bilgune goxoa guk dugu urtero hemen
uhainen ildoan, asmoak geroan
elkarren ezagutza daukagu gogoan.
Munduko erronkak, herrien borrokak
bildu gara hausteko zapalkuntzen sokak
dantza ta irria, kantuz ilargia,
gau hontan zoriontsu da Euskal Herria (bis)

bis

Hemen mendi tontorrean, euskal lurren artean,
begiak zabaldurik, bihotza erretan.

ARRANTZALEAK
Gu gira gu eskual kantari tropa bat
Izendatu arrantzaleak
Maite dugu eskual kantua
Eta arnoa gorria
Arrantzaleak gire bai Donibandarrak
Itsasoa da gure ama
Ziburutarak gira bai mariñel seme
Guk itsasoa dugu maite
Gure arbasoak joan ziren bezala
Behar dugu abiatu
Bainan aldiz ez arrantzarat
Egun behar dugu kantatu
Arrantzaleak…
Etorri gira zuek alegeratzerat
Bakearen ekartzerat
Denek bepetan kanta dezagun
Ez gira gu bate ilhun
Arrantzaleak (bis)
URTE BATEZ
Urte batez maite bat izan dut nik
Urte bat betetzen du egun hunetan
Oroitzen naiz nola zure besoetan
Lokartzen nintzan
Fidatu ta bihotza eskainirik (bis)
Oroimen hon hasi nahi nuke garai
Nahi nuke bai samintasunez mozkortu,
Nahi zinduzket adimendutikan kendu
Eta alferrik
Mozkortzean gehiago oroitzen naiz (bis)
Denbora hoi ez litaike bihurtu
Matassina zuk urrez ordaindu nauzu
Ta bihotza nahi gabez bete didazu
Esker gabe
Norbaitek berdin ordainduko zaitu (bis)
Zur'epaile denbora da izango
Nahiz eduki daukazun edertasuna
Gaur izanik maite asko dituzuna
Begira gero
Ez ote zaituen nihork maitatuko (bis)

IKUSI MENDIZALEAK
Ikusi mendizaleak
mendi tontor gainera

baso eta zelaiak,
igo behar dugu.

Ez nekeak, ezta bide txarrak;
gora, gora, neska-mutilak, a, a, a,
Gu euskaldunak gara,

LA PEñA BAIONA
Dans notre cher petit Bayonne
il est une Peña, la Peña Baiona
Ils portent fièrement partout
leurs foulards bleus et blancs
À Dax ou à Narbonne

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

7

on ne voit plus que ces gars là
Qui ont dans l'cœur leurs chers joueurs
du rugby roi
Chez nous à Jean Dauger
ou bien partout à l'extérieur
Sur tous les stades enfiévrés
elle nous met tant d'ardeur
C'est la Peña qui crie sa joie sur cet air là
Allez, allez
Les bleus et blancs de l'Aviron Bayonnais
C'est la Peña, c'est la Peña Baiona
On est tous là allez les gars, encore une fois
Allez, allez
Les bleus et blancs de l'Aviron Bayonnais
Jouez au ras puis écartez c’est l’essai
On applaudit à vos exploits et c’est gagné
Dans notre cher petit Bayonne
il est une Peña, la Peña Baiona
Ils portent fièrement partout
leurs foulards bleus et blancs
À Dax ou à Narbonne
on ne voit plus que ces gars-là
Qui ont dans l'cœur leurs chers joueurs
du rugby roi
Partout nos joueurs brillent
souvent la victoire est au bout
les rues de bleu et blanc s'habillent
et la fête et partout
C'est la Peña qui crie sa joie sur cet air-là
Allez, allez
Les bleus et blancs de l'Aviron Bayonnais
C'est la Peña, c'est la Peña Baiona
On est tous là allez les gars, encore une fois
Allez, allez
Les bleus et blancs de l'Aviron Bayonnais
Jouez au ras puis écartez c’est l’essai
On applaudit à vos exploits et c’est gagnééé
La la lala ...
Dans notre cher petit Bayonne il est une Peña,
la Peña Baionaaaa !!!!
OI GU HEMEN
Oi gu hemen bidean galduak ter
Heriotz minez.
Gizonen itzala luzea
Negarrez, haizea gauean
Arbolak, erroak airean
Heriotza da.
Oi gu hemen…ter heriotz minez
Pobreak kalean bilutsik
Barnea esperantzik gabe
Doinua, basoko tristura
Ilunabarrez
Oi gu hemen… ter heriotz minez
Nundikan ezinaren mina
Zergatik errekan iluna
Egurra, kolpeka landua
Bide hustuak
Oi gu hemen… ter Heriotz minez
Ho Ho Ho Bidean galduak ter
Heriotz minez !!!

BARATZE BAT
Hau da egün ederra
mila txoriek kanta
Tziauri enerregina besoak zuri ditizüt para
Baratze bat nahi deizüt egin
Amets segretüenekilan
Liliak egün jauntzi ederrenetan
Mila kolorez dantzan bihotzetan
Gaü beltz ta sakonetik
Elkitzen naük hoztürik
Bihotza hain tristerik
Hitaz üsü berantetsitürik
Baratze bat ….
Karosa bat hor dügü kanpoan gure haidürü
Ez gal haboro denbora
Hiskor beitago amodioa
Baratze bat …
Maitarzün berriari
ilargiak dü argi
Emanan deikü aski
Gük elgar maita dezagün beti
Baratze bat nahi deizüt egin …
BOGA ! BOGA !
Boga boga ! mariñela, mariñela !
Joan behar degu, urrutira, urrutira,
bai Indietara, bai Indietara.
bis
Ez dut, ez dut, ez dut, nik ikusiko
zure kai ederra, kai ederra.
Agur ! agur, agur, Hondaroako
itsaso bazterra.
Bis
Mariñela ! Boga ! Mariñela !
Lalalalalala…
Mariñela ! Boga ! Mariñelaaaa !
EPERRA
Eperrak badituzu bere bi hegalak
Bai eta bürün gainin kokarda ejer bat
Zük ere balinbazünü
gaztetarsün ejer bat
Neskatilen gogatzeko
bilo holli pollit bat.
bis
Amorosak behar lüke izan lotsa gabe
Gaiaz ebiltia ez üken herabe
Egünaz ebiltia desohore leike
Txoriak ere oro haier soz dirade. bis
Ebili izan nüzü gaiaz eta beti
Eia! atzamanen nianez lili ejer hori
Azkenian atzaman düt
oi! bena tristeki
Lümarik ejerrena beitzaio erori.
Bis
Lalalala…
EKI EDER
Udazkenean mendiak
Urtxoen eho tokiak,
Sare eta ihizlariak
Alde guzitan gordeak
Berdin ditugu etsaiak
Gordagian jarriak
Gure seme ta alaben…
Oi ebasleak !

Eki eder sutan bero
Euskaldun bihotzak oro
Gudukari diten gero
Bilaka gua egunero
Su pindarraren indarra
Duelarik sortzen su garra
Preso ezarri gatua
Nola den amorratua
Berdin dira euskaldunak
Gizonak hoberenak
Baina agertzen zimizta
Ziztatu eta.
Bururatu da guretzat
Ilusionen denbora
Jaun haundi bat Parisetik
Jinen zela salbatzera !
Nunbaiteko zeruetan
Balin bada jainkorik
Guk ez dugu sinetsiko
Nagusi denik !
Gizon enganatzailea
Itxuraz baita zintzoa
Aberatsekin dabila
Ederra dauka mintzoa
Harek du deliberatzen
Gure ongia zer den
Guk azala, harek mamia
Digularik jaten.
Eki eder sutan bero
Euskaldun bihotzak oro
Gudukari diten gero
Bilaka gua egunero
EUSKAL HERRIKO SEMEAK GERA
Euskal Herriko semeak gera
zor diogunak bizia.
Beraren alde emango degu
zainetako odol guztia.
bis
Bere lege ta hizkuntza ederrari,
diogu maitasun haundia.
Hil arte oihu egingo degu
bizi bedi Euskal Herria !
Bere lege ta hizkuntza ederrari,
diogu maitasun haundia.
Hil arte oihu egingo degu
bizi bedi
Euskal Herria !
ZENBAT GERA
Zenbat gera ?
Lau, bat,
hiru, bost, zazpi ? bis
Zer egin degu ?
ezerrez.
Zer egiten degu ?
alkar jo.
Zer egingo degu ? Alkar hil ? bis

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

8

Gure asmoak, esperantzak,
herria, askatasuna,
justizia, pakea,
egia, maitasuna…
mitoak, hitz utsak ?
Zenbat gera ?
Lau, bat,
hiru, bost, zazpi ? bis
Zer egin degu ?
ezerrez.
Zer egiten degu ?
alkar jo.
Zer egingo degu ? Alkar hil ? bis
Hori ez !, hori ez !, hori ez ! Hori ez !
XORROTZAK
Bata mitila zelarik
Bestea nausea
Bena jokütik kanpo
Zer adiskideak
Mezperan gaüa xuritürik
Gorri edatean
Gorritü igandean
Xuriaren txestatzean
Bedatse bat izanik
maskaraden botza
Sekülan ez beitügü
ützi ofizioa
Xorrotxa behin dena
Beti odolean
Xorrotxa behin dena
Beti dü gogoan
Denbora den bezala
Errota üngüratzen
Zahartzen hasirik gira
Bena ez ahültzen
Bi botzetan dütügü
Kantoreak gozatzen
Hortan gira laketzen
Kobla oihükatzen
Bedatse bat izanik…
Agitzen zaikü üsü
Gibel soegitea
Urxantxaren bü-gainen
Fite txerkatzea
Ahatzerik beitügü
Urtoroz txapela
Dohakabez jabegoaz
Kanbiatzen züala

Hitzen lihoa iruten
Bere barnean irauten
oiñazez ikasia, ikasia.
Nun hago, zer larretan
Urepeleko artzaina,
Mendi hegaletan gora
Oroitzapen den gerora
Ihesetan joan hintzana (bis)
Hesia urraturik
libratu huen kanta
Lotura guztietatik
Gorputzaren mugetatik
aske senditu nahirik.
Azken hatsa huela
bertsorik sakonena.
Iñoiz esan ezin diren
Estalitako egien
oihurik bortitzena, bortitzena.
Nun hago, zer larretan
Urepeleko artzaina,
Mendi hegaletan gora
Oroitzapen den gerora
Ihesetan joan hintzana. (bis)
INDAR HARTU

Jaio naiz libre izateko
Ta ez loturik egoiteko”
Umetxoak ikusirik
Lorea ezin bizirik
Arantzak kendu nahi dizkio
Bizi berri bat eman,
Orduan izango baitu
Indarra eta kemena
Orduan emango baitu
Ugari bere fruitua
HERRIBEHERA
Herribehera herribehera
Zure landen zabalera
ortzi-muga den hartan mugatzen da.
Zure lur emankorretan
Ixurtzen diren asmoak
Gogotsu hartuko ahal ditu lur
gozoak.
Zure gaztelu zaharrek
Gorderik duten aintzina
hats tristetan mintzo da haren mina.

Lagunekin da zinez plazerra
kantuetan delarik indarra
Batzuetan bizirik sobera
gure gorputzean sortzen da dardara

Orma zahar arraituetan
Xoriak dira kantatzen
Mendetako lo geldia salatzen.

Kantua sortu denen artean
Indar hartu indar eman

Naforra anai zaharra
Kondairaren lehen zuztarra
Bego higan arbasoen amets hura.

Maite dugu kantua errotik
gure nahia : kantatzia gogotik !
Elgarrekin egonen gu xutik
bizia guri soinez baduke goxotik
Kantua sortu denen artean
Indar hartu indar eman
Norek daki noiz giren bahatzen
ezin geldi bat deno behatzen
Sekulan ez gira eneatzen
gure beha dira mazteak asetzen

Bedatse bat izanik…

Kantua sortu denen artean
Indar hartu indar eman
Kantua sortu denen artean
Indar hartu indar eman Eman !

XALBADORREN HERIOTZEAN

LORETXOA

Adiskide bat bazen
orotan bihotz bera,
Poesiaren hegoek
Sentimentuzko bertsoek antzaldatzen zutena.

Mendian larrartean
Aurkitzen da loretxo bat
Aurrean umetxo bat
Loretxoari begira.

Plazetako kantari
bakardadez josia,

Loreak esan nahi dio
“Umetxo aska nazazu,

LO HADI AINGURIA
Lo hadi aingüria amaren altzuan
Hire erri eijerra botz ezpaiñ xokhuan
Axolbian gütük bainan ni trixtüra goguan
Hau gaitza dük kanpuan ta aita itxasuan
Beha zak aize beltza mehatxükaz ari
Zer gai haldi lüzia, zuñen etsigarri
Harritürik ikhara niz lothü Khürütxiari
Othoitzez jinkuari egin dezan argi
Lo hadi lo maitia ez egin nigarrik
Zeren nihaur aski nük heben dolügarri
Egik zelüko aingürier erri batez batzarri
Phentsa dezen aitari jin dakigün sarri
AZKEN DANTZA HAU (Pantxoa eta
Peio)
Azken, dantza hau,
maitia, zurekin...
Nahi zinduzket
ereman nerekin...
Baina, gaurko xedia

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

9

ezin daike betia!...
Badakit, nik ere,
bihar dela joaitia!...
Bego pena hau!
Itzuliren naiz
Bai! Berriz Euskal Herrirat!
Bego urte hau!
Etorriko naiz
betikotz zure ondorat!...
Azken dantza hau,
ez da sekulako...
Zin egina dut,
zin egin betiko,
hemen, gure lurrean
bizi behar dutala!
Hori ez bada,
hil hotz jar nadila!...

Lau teilatu gainean
Ilargia erdian eta zu
Goruntz begira
Zure keia eskuetan
Putzara batekin putz
Neregana etorriko da
Ta berriz izango gara
Zoriontsu
Edozein herriko jaixetan
OI AMA EUSKAL HERRI (LERTXUNDI)

LAU TEILATU (ITOIZ)
Hemen gaude
Ta poztutzen naiz
Ta ziur zure aita ere bai
Ta zer ondo, zelan dijua
Zure bufanda txuria
Lau teilatu gainean
Ilargia erdian eta zu
Goruntz begira
Zure keia eskuetan
Putzara batekin putz
Neregana etorriko da
Ta berriz izango gara
Zoriontsu
Edozein herriko jaixetan
Goxo-goxo
Kanta egin nazu
Benitoren Maria Solt
Negarrik ez
Txuri zaude ta malkoak
Zure kolorea kentzen dute
Lau teilatu gainean
Ilargia erdian eta zu
Goruntz begira
Zure keia eskuetan
Putzara batekin putz
Neregana etorriko da
Ta berriz izango gara
Zoriontsu
Edozein herriko jaixetan
Felix-felix bihar
Berriz egongo gara
Txanpain apur batekin
Diru gabe baina
Izarrak gurekin daude
Piano baten soinuaz
Lau teilatu gainean
Ilargia erdian eta zu
Goruntz begira
Zure keia eskuetan

Putzara batekin putz
Neregana etorriko da
Ta berriz izango gara
Zoriontsu
Edozein herriko jaixetan

Anaia etxen da ezküntü
Bükatü niz oain joaitera
Ene opilaren egitera
Pariserat banüazü
Oi Ama Eskual Herri goxua
Zutandik urrun triste banua
Adios gaixo etxen dena
Adios Xiberua.
Pariseko bizitzia
Lan khostüzuriaz bagiazü
Bena berantzen zütadazü
Zure berriz ikustia
Oi ama Eskual
Bena denbora da llaburxko
Othoi ama entzün nezazü
Xokho bat haita izadazüt
Azken egun horientako
Oi ama Eskual...
ITZIARREN SEMEA (Pantxoa eta Peio)
Itziarren semeak
ez du laguna salatzen,
eta zakurren aurrean
tinko ta ixilik egoiten
Itziarren semea, hori duk mutila!
nihor salatu baino nahiago du hila
harro egon liteke Maji neskatila
espetxetik jali ta joanen zaio bila,
Maji neskatila hori dun mutila!
nihor salatu baino nahiago du hila
- Haurra zer egin haute holan
agertzeko?
- Ama, jo egin naute mintza arazteko
- Izenik eman al duk? Esan zak egia
- Ez ama, ez dut eman, jali naiz garbia
- Jali haiz garbia?
- Bai ama, egia
Ta amak eskeini zion klabelin gorria

Zazpi gizon nituen joka inguruan
makilaz hartu naute ostikoz lurrean,
bainan nik ez dut eman
lagunen izenik
ta hantxe gelditu dira
fitsik jakin barik
lagunen izenik
ez baitut eman nik
ta hantxe gelditu dira
fitsik jakin barik
Lau aldiz sartu naute urean burua
zangotik euki naute zintzilikatua
bainan nik ez dut eman
lagunen izenik
ta hantxen gelditu dira
fitxik jakin barik
zangotik zintzilik
ni beti ixilik
ta hantxen gelditu dira
fitxik jakin barik
Itziarren semea, hori duk mutila!
nihor salatu baino nahiago du hila
harro egon liteke Maji neskatila,
espetxetik jali ta joanen zaio bila
Maji neskatila, hori dun mutila
nihor salatu baino nahiago du hila
Izerdia ta odola burutik behera
ezpainak urratu ta azazkalak atera
bainan nik ez dut eman
lagunen izenik
ta hantxen gelditu dira
fitxik jakin barik
odolez beterik
ni beti ixilik
ta hantxen gelditu dira
fitxik jakin barik
Itziarren semea, hori duk mutila!
nihor salatu baino nahiago du hila
harro egon liteke Maji neskatila,
espetxetik jali ta joanen zaio bila
Maji neskatila, hori dun mutila
nihor salatu baino nahiago du hila
Itziarren semeak
ez du laguna salatzen
eta zakurren aurrean
tinko ta ixilik egoiten
Espetxerat igorri dute,
amak ez du ezagutu
ta Majik, pulliki pulliki,
eman dioska bi musu

Itziarren semea, hori duk mutila!
nihor salatu baino nahiago du hila
harro egon litake Maji neskatila,
espetxetik jali ta joanen zaio bila
Maji neskatila, hori dun mutila
nihor salatu baino nahiago du hila

Maison Basque de Paris / Les Béarnais de Paris – Carnet de Cantèra - 2026

10